گزارش جشن پاییزی مدرسه‌ی کوچک فارسی

 

  مدرسه کوچک فارسی، شاخه­‌ی زبان فارسی “مدرسه هنر خلاق کودکان کانادا”،  از دو سال پیش، فعالیت خود را در شهر کلگری، با هدف آموزش “فارسی” به کودکان ایرانی-کانادایی آغاز کرده است. مدرسه­‌ی کوچک معتقد است تنها روش موثر آموزش زبان مادری (صحبت کردن، خواندن و نوشتن) به کودکانی که در کانادا بزرگ شده و فارسی زبان دوم آن­ها محسوب می­‌شود، ارائه­‌ی آموزش­ها در قالب “بسته‌­­ی فرهنگی” متشکل از “ایرانی بودن”، و انتقال روح و جان ایرانی به فرزندان ایران بوده، و بر این باور است تنها اگر این “بسته­‌ی فرهنگی” در قالبی شاد و پرهیجان و با روشی متناسب و توسط افراد متخصص آموزش به کودکان به آنان ارائه شود، مورد استقبال و یادگیری قرار خواهد گرفت.

شاگردان مدرسه کوچک، که با همین فلسفه‌­ی آموزشی فارسی یاد گرفته‌­اند، در برنامه­‌ی پاییزی خود، نتیجه تلاش­‌های خود را به سایر همشهری­‌ها نشان دادند! در ابتدا تلفیقی از هر دو سرود ملی ایران و کانادا را اجرا کردند تا نشان دهند هر دو کشور را سرزمین خود می­‌دانند. در خوش‌آمدگویی، شعری از ادبیات کلاسیک ایران (نظامی گنجوی) را خواندند که نشان دهنده‌­ی تسلط نسبی بچه­‌های بزرگتر به ظرائف زبان فارسی باشد.  پس از آن، ترانه­‌ی خاطره­‌انگیز “جان مریم” و سپس، جمله­‌هایی که به عنوان “آرزوی من برای ایران” نوشته بودند را خواندند و در قسمت بعد، شعر فارسی­‌ای که با همکاری یکدیگر روی قطعه کلاسیکی از یوهان سباستین باخ گذاشته بودند، با رقصی که خودشان طراحی کرده‌­بودند، را اجرا کردند. کوچک­‌ها برنامه را با خواندن آواز “یکی بود، یکی نبود” به پایان بردند.

جهت تشویق بیشتر بچه­‌ها، اجرای موسیقی کوچک با همراهی کی­برد، ویولن و گیتاری بود که توسط خود آن­ها و یکی از والدین نواخته می­‌شد. در طول برنامه نمایشگاه نقاشی کوچک­‌ها از “هفت­‌خان رستم­” هم در معرض دید حضار بود. هر کدام از هنرجویان، بر اساس انیمیشن “هفت­خان رستم”- بازتعریف داستان معروف شاهنامه (تهیه شده در فیلمخانه­‌ی کوچک)- چند فریم نقاشی را در قالب یک پوستر تهیه کرده بودند.

جان مریم

زیر باران

یکی بود، یکی نبود

قسمت دوم برنامه، به سخنرانی آموزشی برای والدین اختصاص داشت:

آموزش و پرورش در کانادا

کلید زندگی شاد و موفق پس از مهاجرت